Route van dag tot dag

Volvo Classics Panamericana 2011/2012

07 december 2011 t/m 16 januari 2012


Tijdens deze bijzondere reis bezoekt u het beste van Zuid-Amerika. U begint dit avontuur in Argentinië en brengt eerst een bezoek aan de hoofdstad van de tango; Buenos Aires. Vervolgens reist u in zuidelijke richting en neemt u een kijkje bij Puerto Madryn op het schiereiland Valdes. U bereikt zelfs het meest zuidelijke puntje ter wereld wanneer u voet aan wal zet op Vuurland ! Vanaf hier reist u alleen nog maar naar het noorden en reist u afwisselend door Argentinië en Chili, tot dat u uiteindelijk de grens naar Bolivia oversteekt. Via La Paz en het Titicaca meer reist u naar Peru waar niet alleen de landschappen maar zeker ook de archeologische en natuurlijke schatten u zullen imponeren. Vervolgens bezoekt u Andesland pur sang Ecuador en passeert u rijdend de evenaar. Wanneer u door het hoogland rijdt zult u versteld staan van de prachtige natuur. U vervolgt uw weg via de Pan-Amerikaanse snelweg die u naar Colombia brengt. Hoewel dit land niet altijd even positief in het nieuws komt heeft het zó veel te bieden en dat gaat u ervaren! De afsluiting in de prachtige stad Cartagena is onvergetelijk.

---

Woensdag 07 december: Buenos Aires

Vandaag komt u per directe KLM vlucht aan in Buenos Aires; de hoofdstad van Argentinië, de geboortestad van de tango en ook wel het ‘Parijs’ van Zuid-Amerika genoemd. Bij aankomst op het vliegveld wordt u verwelkomd door een plaatselijk medewerker die u naar uw hotel zal begeleiden.


Donderdag 08 december: Buenos Aires

De auto’s worden vandaag ingeklaard in de haven. Met een bus vertrekt u naar de haven en nadat u uw auto heeft, rijdt u met uw auto terug naar het hotel. De rest van de dag is vrij gepland.


Vrijdag 09 december: Buenos Aires

Deze dag is vrij gepland om te genieten van deze prachtige stad. Dankzij talloze winkels en boetieks, de architectuur, het culturele leven, restaurants en zijn kosmopolitische bevolking van overwegend Italiaanse, Spaanse, Franse, Duitse, Engelse, Oost-Europese, Arabische en Aziatische herkomst, staat Buenos Aires ook als ‘het Parijs van het zuiden’ bekend. De stad is één van de meest Europese steden van Zuid-Amerika en van het hele zuidelijk halfrond.
Bezoek de hoogtepunten van de verschillende wijken zoals de prachtige parken in de wijk Palermo, de stijlvolle wijk Recoleta, waar het heerlijk winkelen is en waar ook het graf van Evita Peron gelegen is. Het kerkhof is sinds de inwijding in 1882 een soort kleine weergave van Buenos Aires en haar verschillende bouwstijlen. Ook de karakteristieke wijk San Telmo, de bakermat van de tango en uiteraard de volkswijk La Boca met haar kleurrijke huizen zijn zeker de moeite waard! Vanaf de heuvel van het Plaza San Martín kan men van het uitzicht over de wijk Retiro genieten.

Niet alleen de verschillende wijken, maar ook de volgende bezienswaardigheden zijn de moeite waard:

De Avenida 9 de Julio is sinds 1936 de breedste straat ter wereld — de stoepen liggen bijna 140 meter uit elkaar. Talloze oude gebouwen zijn in de jaren '30 afgebroken om deze avenida te bouwen, behalve de statige Franse ambassade die op de hoek van de 9 de Julio en Alvearstraat overgebleven is.

Het Plaza de Mayo draagt zijn naam ter ere van de stichters van de Argentijnse Republiek die hier in mei 1810 de onafhankelijkheid van het land verklaarden. Hier op dit plein met palmen, tuinen, een centraal standbeeld en historische gebouwen uit het koloniale tijdperk rondom waant u zich in een andere tijd. Hier vinden alle belangrijke betogingen plaats, bijvoorbeeld die van de Dwaze Moeders van het Plaza de Mayo die tegen de gruweldaden van het militaire bewind in de jaren zeventig protesteerden.

Het Casa Rosada, gelegen aan het Plaza de Mayo, wordt door een ere garde bewaakt — om zeven uur 's avonds halen deze soldaten de nationale blauwwitte vlag in.

Het Teatro Colón met zijn Europese bouwstijl is een van de bekendste bakens van de stad en het symbool van haar culturele leven. De wereldwijd bekende instelling heeft goede akoestische eigenschappen. Het hoofdauditorium, zes verdiepingen hoog, biedt zitplaatsen voor meer dan 3500 bezoekers.



Zaterdag 10 december: Buenos Aires – Viedma

Afstand: 916 kilometer
Soort weg: Verhard

Vandaag gaat het dan echt beginnen! De eerste reisdag brengt u via de Ruta 3, door Bahia Blanca, naar Viedma. Viedma is de hoofdstad van de Argentijnse provincie Rio Negro. Tevens is de stad de hoofdstad van bestuurlijke gebied Adolfo Alsina. De stad telt 47.246 inwoners en ligt aan de zuidelijke kust van de Rio Negro Rivier.



Zondag 11 december: Viedma – Puerto Madryn

Afstand: 436 kilometer
Soort weg: Verhard

Vandaag laat u Viedma weer achter wanneer u koers zet naar Puerto Madryn, een stad in het zuiden van Argentinië, op het schiereiland Valdes aan de Atlantische kust. Tijdens deze rit volgt u weer de Ruta 3, die helemaal tot aan Ushuaia doorloopt en zakt u langs de oostkust van Argentinië af naar uw eindbestemming van die dag, Puerto Madryn.



Maandag 12 december: Puerto Madryn – Comodoro Rivadavia

Afstand: 450 kilometer
Soort weg: Verhard

Vandaag reist u naar Comodoro Rivadavia, de grootste stad in Argentijns Patagonië met ongeveer 137.000 inwoners. De afstand vandaag is niet erg groot en dus houdt u tijd over om het rijke en uitbundige dierenleven rondom de grillige kust van Peninsula Valdes van dichtbij te gaan bekijken.



Dinsdag 13 december: Comodoro Rivadavia – Rio Gallegos

Afstand: 780 kilometer
Soort weg: Verhard

U verlaat vandaag Comodoro Rivadavia en rijdt naar Rio Gallegos. Hoe verder u naar het zuiden reist, des te minder verkeer komt u onderweg tegen. De wegen zijn goed en verhard dus u kunt goed doorrijden. Blijf echter opletten, want goede stukken asfalt worden afgewisseld met slechte stukken asfalt met soms flinke gaten. Hier ervaart u echt de weidsheid van Patagonië. Aan de hemel ziet u de voor deze regio zo kenmerkende schapenwolken.



Woensdag 14 december: Rio Gallegos – Ushuaia

Afstand: 570 kilometer
Soort weg: 460 km Verhard
110 km onverhard van Cerro Sombrero tot aan San Sebastian

Grens: Grensovergang Argentinië - Chili op 63 km van vertrekpunt bij Estancia Monte Aymond

Grensovergang Chili – Argentinië op 265 km van vertrekpunt bij San Sebastian

De ‘etappe’ van vandaag is wat korter dan de voorgaande dag en brengt u naar een uniek plekje van de wereld namelijk de zuidelijkste stad ter wereld; Ushuaia. Ushuaia is de grootste stad op Vuurland en daarnaast een interessant plaatsje met enkele bezienswaardigheden. Vuurland is een bijzonder, ruig en ongerept eiland met zeer afwisselende landschappen. De weersomstandigheden veranderen continu, te danken aan de veelal harde wind uit het westen. Deze dag brengt de nodige afwisseling. Vanuit Rio Gallegos is het niet ver meer tot aan Vuurland. Na 63 kilometer bereikt u de grens met Chili. Na deze overgestoken te zijn, heeft u nog zo’n 60 kilometer voor de boeg tot aan de veerboot naar Vuurland. Nadat u met de veerboot overgestoken bent, heeft u nog 145 km tot u weer de grens overgaat naar Argentinië. Van dit Chileense gedeelte is ruim een 100 km onverhard, maar goed begaanbaar. Naarmate u dichterbij Ushuaia komt, wordt het landschap weer afwisselender en meer bergachtig.



Donderdag 15 december: Ushuaia

Vandaag heeft u een rustdag om deze tot de verbeelding sprekende plaats en omgeving te gaan verkennen. Uiteraard mag een bezoek aan het nationale park Tierra del Fuego niet ontbreken. U bereikt dit nationale park via Ruta 3. In dit natuurgebied vindt u het meest zuidelijk gelegen voorbeeld van een Patagonisch oerwoud. Het landschap wordt gekenmerkt door ruige bergtoppen, gletsjer meren en groene valleien. De bossen in dit deel van het land bestaan voornamelijk uit typische lenga en guindo bomen. U kunt prachtige wandelingen maken door dit uitgestrekte gebied.



Vrijdag 16 december: Ushuaia – Puerto Natales (Torres del Paine)

Afstand: 780 kilometer
Soort weg: 670 km Verhard
110 km onverhard van San Sebastian tot aan Cerro Sombrero

Grens: Grensovergang Argentinië – Chili op 254 km van vertrekpunt bij San Sebastian

U volgt vanuit Ushuaia de verharde weg van de Ruta 3 naar het noorden totdat u uitkomt bij San Sebastian. Hier zegt u Argentinië gedag en verlaat u het land voor enkele dagen, wanneer u de grens oversteekt naar het veelzijdige land Chili. Na de grensovergang volgt de veerboot waarmee u de straat van Magallanes oversteekt. Eenmaal weer op het vasteland rijdt u in westelijke richting over de verharde Ruta 255. Na iets meer dan 100 km neemt u de afslag naar het noorden richting Puerto Natales over de Ruta 9. Puerto Natales is de uitvalsbasis voor één van de mooiste natuurgebieden ter wereld namelijk het nationale park Torres del Paine.



Zaterdag 17 december: Puerto Natales (Torres del Paine)

U kunt vandaag op eigen gelegenheid het park gaan ontdekken. Nationaal park Torres del Paine is een nationaal park in het zuiden van Chili. Het bestaat uit bergen, gletsjers, meren en rivieren. Het park ligt 112 km ten noorden van Puerto Natales en 312 km ten noorden van Punta Arenas. Het park is in goed gezelschap want ten westen ligt het Nationaal park Bernardo O'Higgens en in het noorden ligt het Nationaal park Los Glaciares in Argentinië. Het park werd opgericht in 1959 als Parque Nacional de Turismo Lago Grey en kreeg zijn huidige naam in 1970. Het park is in 1978 door UNESCO aangewezen als World Biosphere Reserve. Het nationale park heeft een oppervlakte van circa 2400 km² en is een populaire wandelbestemming. In dit bijzondere natuurgebied kunt u vele mooie plekken bezoeken, zoals de imposante grijze gletsjer, de Franse Vallei en het Pehoe meer. Het belangrijkste is dat u vandaag zoveel mogelijk tijd vrijmaakt om van dit spectaculaire landschap te genieten.



Zondag 18 december: Puerto Natales – El Calafate

Afstand: 354 kilometer
Soort weg: Verhard

Grens: Grensovergang Chili – Argentinië op 98 km van vertrekpunt bij Cerro Castillo

Het stadje El Calafate ligt op de zuidelijke oever van het Argentino meer, 315 km van Rio Gallegos, hoofdstad van de provincie van Santa Cruz, en 60 km van de ingang naar Los Glaciares National Park. Vroeger waren de inwoners van het plaatsje voornamelijk bezig met het houden van schapen en het verkopen van hun wol. Naarmate de tijd verstreek werd de wolindustrie steeds minder belangrijk en verloor El Calafate zijn belang in de wolindustrie. Het dorp ontleent zijn naam aan een struik, die nog kan worden gevonden in de regio, maar niet in dezelfde hoeveelheid als vroeger. Haar vruchten behoren tot de bessen familie, heel klein en donker paars. Bezoekers kunnen de smaak ervan leren kennen via marmelade en likeuren die gemaakt worden door de mensen in het dorp. Er is een oud Tehuelche gezegde welke eindigt in de volgende zin: ‘Zij die Calafate proeven, komen daar ooit weer terug‘.

Toen in 1938 de zuidelijke continentale ijs regio werd uitgeroepen tot Nationaal Park begon de toenemende stroom van toeristen El Calafate te veroveren. Het hoogtepunt van het Nationale Park is zonder twijfel de immense Perito Moreno gletsjer. Deze indrukwekkende ijsmuur van 70 meter hoog en enkele kilometers breed, is één van de weinige gletsjers ter wereld die nog steeds in omvang toeneemt. Naast indrukwekkende ijsmassa’s biedt het park een prachtige natuur met bijzondere boomsoorten zoals de alerce en calafate en dieren zoals de grijze vos en de guanaco.



Maandag 19 december: El Calatate – Perito Moreno

Afstand: 689 kilometer
Soort weg: 272 km verhard
417 km onverhard

Het is vandaag wederom belangrijk dat u vroeg in de ochtend vertrekt gezien het aantal kilometers van vandaag en de grote onverharde stukken die u moet trotseren. U volgt vanuit El Calafate in oostelijke richting de Ruta 11 en vervolgens aan sluit u aan op de Ruta 40. Deze weg volgt u tot aan Perito Moreno, de eindbestemming van vandaag. Perito Moreno (ook wel Lago Buenos Aires) is gelegen in de provincie Santa Cruz en telt zo’n 3.588 inwoners.



Dinsdag 20 december: Perito Moreno – San Carlos de Bariloche

Afstand: 795 kilometer
Soort weg: 679 km verhard
116 km onverhard van Perito Moreno naar Rio Mayo

Vandaag verlaat u Perito Moreno en staat er een lange rit op het programma dus het is weer van groot belang dat u vroeg in de ochtend wegrijdt. Deze weg volgt u in noordelijke richting, totdat u op de eindbestemming van vandaag aankomt; San Carlos de Bariloche, de hoofdstad van het Merendistrict. Besneeuwde bergtoppen, diepblauwe meren, kristalheldere rivieren en uitgestrekte, dichte wouden. Het zijn enkele ingrediënten die het Argentijnse Merengebied tot een geweldige bestemming maken. Naast het sprookjesachtige Nahuel Huapi meer, zijn er in deze omgeving nog talloze plekken te vinden van een ongekende idyllische schoonheid. Absolute rust vindt u vooral buiten San Carlos de Bariloche maar wanneer u er toch voor om de stad te bezoeken, zijn het hoog aangeschreven Patagonia museum of een van de vele kaas-, vlees- of chocoladefondue restaurantjes een goede optie.



Woensdag 21 december: San Carlos de Bariloche – Temuco

Afstand: 484 kilometer
Soort weg: 418 km verhard
66 km onverhard: Vila La Angostura – El Portezuelo (21 km),
San huberto – Curarrehue (45 km)

Grens: Grensovergang Argentinië - Chili op 294 km van vertrekpunt Bariloche bij Mamuil Malal

Wanneer u vandaag San Carlos de Bariloche verlaat, laat u daarmee ook Argentinië achter want daar keert u deze reis niet meer terug. U rijdt naar Temuco, een grote stad die de denkbeeldige grens trekt tussen het Merendistrict (ten zuiden van Temuco) en de wijngebieden rondom Santiago (ten noorden van Temuco). Vandaag rijdt u één van de meest spectaculaire routes ter wereld u volgt namelijk de route van de zeven meren.



Donderdag 22 december: Temuco – Santiago

Afstand: 682 kilometer
Soort weg: Verhard

Op naar de hoofdstad van Chili! Vandaag vertrekt u in noordelijke richting naar Santiago de Chile over de Ruta 5, waar u de gehele reisdag kunt blijven rijden. Tevens zijn dit vandaag uw eerste echte kilometers op de tot de verbeelding sprekende Panamericana. Aan het einde van de dag komt u aan in Santiago. De stad biedt de charme en cultuur van Latijns-Amerika met een interessante mix van koloniale, Victoriaanse en hypermoderne gebouwen. De stad wordt in tweeën gedeeld door de Rio Mapocho die van oost naar west door de stad slingert. Het hart van de stad is het Plaza de Armas met haar koloniale gebouwen en kathedraal, ongeveer 5 blokken ten zuiden van de rivier. Voor prachtige uitzichten over de stad en de Andes moet u naar de top van de Cerro San Christóbal.



Vrijdag 23 december: Santiago

Vandaag is er een vrije dag gepland waarin u tot rust kunt komen en Santiago op eigen gelegenheid kunt gaan verkennen. Deze stad ligt op 522m hoogte in de laagvlakte die zich tussen het Chileense kustgebergte en de Andes uitstrekt. In 2002 telde de eigenlijke stad en gemeente 200.792 inwoners, waarmee ongeveer 40% van de bevolking van Chili in en rondom de hoofdstad woont.

Santiago is gesticht door Pedro de Valdivia op 12 februari 1541 met de naam Santiago de Nueva Extremadura. Valdivia koos voor de locatie van Santiago vanwege het klimaat en het gemak waarmee de stad kon worden verdedigd. Dit verdedigingsvoordeel ontstond doordat de rivier Mapocho in tweeën werd splitst en verder stroomafwaarts weer samenkomt, zodat er een soort eiland aanwezig is.

Een aanrader is het ook om een bezoek te brengen aan de nabijgelegen havenstad Valparaiso, de geboorteplaats van de beroemde Chileense dichter Pablo Neruda. Voor de opening van het Panamakanaal was dit de belangrijkste haven aan de Latijns Amerikaanse westkust. De stad is gebouwd op heuvels die in de Stille Oceaan lijken te verdwijnen.



Zaterdag 24 december: Santiago – Caldera

Afstand: 875 kilometer
Soort weg: Verhard

Na een dagje welverdiende rust, reist u weer verder! U volgt vandaag wederom de bekende Ruta 5 en vervolgt uw weg verder naar het noorden. Deze route voert u bijna van begin- tot eindpunt langs de ruige kust van Chili weer terug naar Argentijns grondgebied. U passeert de beroemde badplaatsen Viña del Mar en Valparaiso. U zult tijdens de route merken dat de vegetatie verandert van een groene omgeving naar een woestijnklimaat. Uw eindbestemming is vandaag het badplaatsje Caldera met zijn Bahia Inglesa, waar vele Chilenen in de weekend verblijven.



Zondag 25 december: Caldera – San Pedro de Atacama

Afstand: 785 kilometer
Soort weg: Verhard

Wederom is daar de Ruta 5 die u vandaag meeneemt, dit keer naar een charmant plaatsje in de droogste woestijn ter wereld in het noorden van Chili. Het eerste deel van de route rijdt u weer heerlijk langs de kust van Chili. De route voert u dwars door de droogste plekken op aarde. Leuk om te weten is dat de eerste spoorlijn van Chili tussen Copiapó en Caldera ligt. Hierdoor werd Caldera een belangrijk punt voor de handel in mineralen. Het plaatsje is in het verleden helaas meerdere malen getroffen door aardbevingen en tsunami’s zodat het telkens weer opnieuw opgebouwd diende te worden. Ten noorden van het Chañaral ligt het Pan de Azúcar (Suikerbrood) National Park. Voor de kust van dit NP ligt ook het eiland Pan de Azúcar waar goed gedoken kan worden en duikers nog oude hijskranen en scheepswrakken kunnen zien die herinneren aan de tijd dat de koperhandel van Chañaral een rijk industriestadje maakte. 70 km voor Antofagasta ziet u aan de rechterkant van de weg een levensgrote hand uit de grond steken. Antofagasta is een belangrijke havenstad in het noorden van Chili. De stad heeft een aantal interessante bezienswaardigheden zoals de klokkentoren op het Plaza de Armas en het Plaza Colon met prachtige bloemen en bomen. Uiteindelijk buigt u af naar het binnenland en gaat de Ruta 5 heel even over in de Ruta 25. U passeert Calama, waar ruim 100.000 Chilenen 2400 meter boven de zeespiegel wonen. Calama is de hoofdstad van de provincie El Loa en wordt doorkruist door de gelijknamige rivier. De stad is het verbindingscentrum met de andere woestijnsteden of oases op de Altiplano. San Pedro de Atacama is uw eindpunt van vandaag.

San Pedro de Atacama (San Pedro in het kort) is een klein dorpje in een van de vele oases in de Atacama woestijn. Vroeger was het dorpje het centrum van de atacama cultuur, nu wonen er nog slechts 2500 mensen. Vandaag de dag wordt San Pedro gezien als archeologische hoofdstad van Chili en wordt het geroemd vanwege de extreme geografische ligging, de schoonheid van het landschap en de oneindige, eeuwige blauwe lucht. San Pedro is de basis voor een bezoek aan de unieke, omliggende regio.

Daarnaast is San Pedro één van de weinige dorpjes met een eigen website, neem vast een kijkje op www.sanpedroatacama.com



Maandag 26 december: San Pedro de Atacama

Vandaag is er een rustdag gepland om deze unieke omgeving te verkennen. Zo kunt u een bezoek brengen aan de Atacama zoutvlakten, die miljoenen jaren geleden ontstonden toen enorme binnenzeeën opdroogden.

Verder is het bezoeken van de Valle de la Luna ( Vallei van de Maan) meer dan de moeite waard. Deze vallei dateert van tussen 250 en 200 miljoen jaar geleden, toen alle continenten nog verenigd waren. Tijdens die periode werden sommige valleien gevormd met plantaardige en dierlijke resten. Miljoenen jaren later, door allerlei bewegingen in de aarde en het verschuiven van tektonische platen, werden deze valleien weer blootgelegd. Op deze manier is het voor wetenschappers mogelijk om terug te kijken in de geschiedenis van onze planeet. Verschillende soorten mineralen zorgen voor verschillende landschappen en kleuren en geven een beeld van de geschiedenis van de aarde.

Waar vroeger een enorm meer was, bevindt zich nu eigenlijk een woestijn met zeer weinig regenval, hoge temperaturen en sterke wind. Beetje bij beetje heeft de vallei zijn geheimen prijsgegeven zodat men nu een beeld krijgt van hoe het vroeger moet zijn geweest. Ishigualasto betekent in Quechua, de taal der Inca´s, ‘plaats waar de maan rust’. Kijk rond in de Valle de la Luna en u ontdekt steeds verschillende rotsformaties, waarin we verschillende vertrouwde figuren herkennen zoals de worm, de geschilderde vallei, de sfinx, de duikboot, de paddenstoel. Door de constante erosie worden in dit gebied steeds nieuwe paleontologische ontdekkingen gedaan. Verschillende dinosaurussoorten, reptielen en planten uit lang vervlogen tijden werden hier zo goed als intact teruggevonden. Dit maakt van Valle de la Luna één van de belangrijkste paleontologische sites ter wereld. Hiervoor werd het tot Werelderfgoed verklaard door de Unesco.

Net buiten San Pedro ligt een fort dat de indianen bouwden om zich tegen de Spaanse kolonisten te beschermen: 'Pokara de Quitor'. Dit ligt op zo'n 3000 meter hoogte, in combinatie met de aanwezige ijle lucht is het wijs niet al te actief te zijn. Van het fort zelf is niet veel overgebleven, maar de kennis dat u op een historisch stukje grond loopt maakt veel goed. Bovendien heeft u vanaf hier een erg mooi uitzicht over de oase.

Het Padre le Paige museum, met een grote collectie mummies, is meer dan de moeite waard.

De Atacama-woestijn is een paradijs voor archeologen omdat het er nooit regent en hierdoor alles eeuwen bewaard blijft. Er valt officieel een halve millimeter regen per jaar. Toch liggen hier en daar wat plassen en meertjes, afkomstig van het smeltwater van het Andesgebergte. Gustavo Le Paige was een archeoloog die met enkele anderen het museum 'Museo Gustavo Le Paige' oprichtte.
- vervolg maandag 26 december –


Het is aan te raden om in de ochtend een bezoek te brengen aan de indrukwekkende El Tatio geisers met maar liefst meer dan 40 geisers en een groot aantal warmwaterbronnen en modderpoelen. Deze geisers zijn gelegen op 4200 meter boven zeeniveau. Vanwege de vele geisers, zijn er geen hele hoge uitbarstingen. De hoogste eruptie die gadegeslagen werd, was rond zes meter hoog. Met meer dan 40 actieve geisers is El Tatio het derde grootste geiserveld in de wereld, na het Nationaal park Yellowstone in de Verenigde Staten en de Vallei van de Geisers op het Russische schiereiland Kamtsjatka. Bij zonsopgang zijn deze heetwaterbronnen op haar mooist. El Tatio betekent vrij vertaald de peetoom.



Dinsdag 27 december: San Pedro de Atacama – Arica

Afstand: 780 kilometer
Soort weg: Verhard

Vandaag heeft u een lange dag rijden op het programma staan, dus vertrek op tijd. U verlaat vandaag het woestijngebied en zet via de Ruta 5 koers naar Arica, een havenstad en de hoofdstad van de noordelijke provincie Arica. De stad telt 185.268 inwoners en kent de bijnaam ‘de stad van de eeuwige lente’. De stad vormde onderdeel van Peru tot 1880, toen Chileense troepen haar veroverden tijdens de Salpeteroorlog. Een van de bekendste gebeurtenissen tijdens deze oorlog was de verovering van de Morro de Arica (Kaap Arica) bij de stad.



Woensdag 28 december: Arica – La Paz

Afstand: 528 kilometer
Soort weg: verhard

Grens: Grensovergang Bolivia - Peru op 223 km van vertrekpunt Arica bij Paso Chungará

Vanuit Arica rijdt u vandaag naar de hoogst gelegen hoofdstad ter wereld, La Paz. Vanuit Arica neemt u de Panamericana naar het noorden en net buiten Arica neemt u de Ruta 11 naar het oosten, richting Putre en de Boliviaanse grens. Dit is de doorgaande route van de Chileense kust naar de stad La Paz het belangrijkste economische en bestuurlijke centrum van Bolivia. La Paz werd in 1548 gesticht door Alonso de Mendoza en heette oorspronkelijk Nuestra Señora de la Paz (Onze Lieve Vrouwe van de Vrede). Sucre is de officiële hoofdstad van Bolivia maar in praktijk functioneert La Paz als hoofdstad. Ook de nationale overheid is hier gevestigd.

La Paz ligt op 3632 meter hoogte en is daarmee de hoogste hoofdstad ter wereld. Toch ligt de stad nog in de schaduw van de nog hogere Mount Illimani. Bovendien bezit de stad een indrukwekkende hoeveelheid mooie gebouwen. In de eerste plaats het presidentiële paleis, ook wel bekend als het ‘Palacio Quemado’ (het verbrande paleis) omdat het paleis verschillende keren volledig afbrandde.

Naast het paleis ligt de mooi ontworpen kathedraal La Paz uit 1835. Ook de kerken San Francisco en Santo Domingo hebben een mooi interieur. In het Casa de Pedro Domingo Murillo, het vroegere woonhuis van de geëxecuteerde strijder voor onafhankelijkheid, kunt u meubelen, textiel en kunst uit de vervlogen koloniale tijd bezichtigen. Bezoekers van La Paz die vanaf zeeniveau aankomen, krijgen de eerste dagen vaak last van hoogteziekte, door de lage luchtdruk en het daarmee samenhangende lage zuurstofgehalte in de lucht. Volgens de lokale overlevering helpt het om maté de coca te drinken, een thee gebrouwen van de bladeren van de inheemse coca-plant.



Donderdag 29 december: La Paz - Puno

Afstand: 280 kilometer
Soort weg: Verhard

Grens: Grensovergang Bolivia - Peru op 153 km van vertrekpunt La Paz bij Kasani

Vanuit La Paz vertrekt u richting Huatajata, waarbij u de Ruta 2 dient te volgen. Na ongeveer 40 km van La Paz, heeft u een afslag naar Pukuran, waar u een kleine stop kunt maken voor een rit op het hoogste race circuit ter wereld. Vervolgens gaat u verder naar het Titicaca meer, waar boten klaar liggen om het meer over te steken, zodat u door kunt rijden naar Copacabana. Bij de kerk in Copacabana aan het centrale plein worden de auto’s gezegend, waarna u op weg kunt naar de grens. Eenmaal in Peru, rijdt u naar de Ruta 3 en volgt u de weg naar Puno, uw eindbestemming gelegen aan het hoogst bevaarbare meer ter wereld, het Titicaca meer. Aan dit meer vindt u indrukwekkende culturele bouwwerken uit de tijd voor de Inca's.



Vrijdag 30 december: Puno – Urubamba

Afstand: 426 kilometer
Soort weg: Verhard

U zet vandaag koers richting Urubamba, een stad in de Heilige Vallei, op ongeveer een uur rijden van Cuzco, om daar de jaarwisseling door te gaan brengen. De route voor deze dag is redelijk gemakkelijk. U rijdt weliswaar op grote hoogte (tussen de 4000 en 4500 meter!), maar de route is glooiend en de wegen zijn op een kleine uitzondering na, in een uitstekende conditie.



Zaterdag 31 december 2011 en zondag 01 januari 2012: Urubamba (Cuzco)

Waarschijnlijk was u nog niet eerder op zo’n bijzondere plek tijdens de jaarwisseling. U verblijft in de Heilige Vallei, de belangrijkste regio’s voor het Inca rijk. De Heilige Vallei ligt op ongeveer 2700 meter hoogte en kent daardoor een heerlijk klimaat. In de omgeving kunt u vele Inca vindplaatsen te bezoeken, maar daarnaast is het de perfecte uitvalsbasis voor een bezoek aan Cuzco.

Cuzco is een stad in het zuidoosten van Peru, en de hoofdstad van de gelijknamige regio. Cuzco is de langst bewoonde stad van het Westelijk halfrond, ligt op een hoogte van 3360 meter en heeft als bijnaam de ‘keizerlijke stad’. De naam van de stad is afkomstig van het Quechua-woord dat navel (van de aarde) betekent en telt ongeveer 300.000 inwoners. Voordat de stad in de 16e eeuw door de Spaanse conquistadores werd veroverd, was het de hoofdstad van het Incarijk: Tahuantisuyu ("Het land van de vier windstreken") genaamd. Cuzco was zowel de hoofdstad als het culturele centrum van dit rijk. De Inca’s gaven de stad de vorm van een poema, en ze bouwden vele tempels zoals die voor de zonnegod Inti en de maangodin Quilla. Behalve de hoofdstad was Cuzco voor de Inca’s namelijk ook een heilige stad. Zij meenden dat dit de plek was waarvan de zoon van de zon (Manco Capac) en de dochter van de maan (Mama Ocllo) na een lange zoektocht vanaf het Titicacameer (waar zij door zon en maan op de wereld waren gezet) besloten dat het vruchtbaar genoeg was om er te blijven en waar vervolgens het Rijk van de Inca geboren werd. Vanuit de steden in de omgeving kwamen er dan ook vele mensen op bedevaart.

In 1911 werd niet ver van Cuzco de Inca-stad Machu Picchu (letterlijk ‘Oudeman Hoogte’ in het Quechua) ontdekt. Deze stad werd door de Spanjaarden nooit ontdekt en is daarom intact gebleven. Er is in deze stad nog veel van de Inca-beschaving terug te vinden. De Inca's bereikten de stad via een steil pad. De voettocht duurde meerdere dagen en de stad was derhalve moeilijk bereikbaar. Tegenwoordig is het ook mogelijk om de stad per trein en bus te bereiken. Machu Picchu ligt op ongeveer 2438 meter ingesloten tussen twee steile pieken: de Machu Picchu en de Huayna Picchu (‘jonge berg’ in het Quechua). Door het rotsdal loopt op 1750 meter hoogte de sterk stromende Urubamba rivier. In 1983 werd de stad opgenomen op de werelderfgoedlijst van UNESCO. Het is een populaire toeristische attractie, die van grote betekenis voor het toerisme van de hele regio. Per jaar trekt de plaats rond de 400.000 bezoekers, dit tot zorg van UNESCO die vreest dat dit grote aantal bezoekers de stad verder zal beschadigen. Sinds de jaren ‘90 verschenen winkels, hotels en dergelijke en worden er veel nieuwe gebouwen neergezet langs het oude Inca pad waarlangs deze stad toegankelijk is In 2007 werd Machu Picchu tot een van de "zeven nieuwe wereldwonderen" gekozen via de website new7wonders.com. Meer dan 100 miljoen mensen hebben via internet of sms hun stem uitgebracht op een lijst van 77 bouwwerken. De verkiezing werd niet ondersteund door UNESCO.



Maandag 02 januari: Cuzco - Nazca

Afstand: 649 kilometer
Soort weg: Verhard

U rijdt vandaag vanuit de hooglanden van Cuzco naar het lager gelegen Nazca, bekend van de Nazca lijnen. De weg is in perfecte staat, maar toch zult u er lang over doen, omdat diverse bergpassen overgestoken moeten worden, waarbij u hoogtes tot 4500 meter zult passeren. De route verloopt niet glooiend maar kent sterke hoogtewisselingen. Naarmate u dichter bij Nazca komt zult u het landschap zien veranderen in een dor en woestijnachtig landschap, dat kenmerkend is voor de Peruaanse kusstreek. De belangrijkste bezienswaardigheid in de buurt van Nazca zijn de zogenaamde ‘lijnen van Nazca’. Deze ‘lijnen van Nazca’ zijn geogliefen, tekeningen in het zand van de pampa's van Jumana en Nazca. De tientallen figuren van dieren, honderden geometrische vormen en duizenden lijnen en lijnenspellen zijn in het woestijnzand van de hoogvlakte van Peru lang bewaard gebleven. Het duidelijkst en meest beroemd zijn de dierentekeningen: vogels van 25 tot 275 m lengte (kolibries, condors, een pelikaan, meeuw, papegaai en anderen), een aap, een spin, een slak, een hagedis, een leguaan, een slang, een hond met een lange staart en poten, twee lama's en zelfs een orka. De hagedis werd doorsneden tijdens de aanleg van de Panamericana Sur snelweg. Door veel van de tekeningen zijn spiralen en andere (rechte) lijnen "getekend". Tot nu tot zijn meer dan dertig van de geogliefen ontdekt op de pampa's en hoewel ze

- vervolg maandag 2 januari –



kleiner zijn in omvang dan de geometrische vormen die bestaan uit duizenden lijnen en driehoeken, zijn
ze spectaculair goed bewaard gebleven. Dit toont aan dat de Peruanen destijds over veel geometrische kennis beschikten. Sommigen menen dat hieruit de conclusie getrokken kan worden dat de Nazca konden vliegen of contact hadden met buitenaardse wezens. Anderen beweren dat de lijnen bedoeld zijn als religieuze uitingen: de verschillende figuren zouden een symbolisch pad naar de goden kunnen zijn; de Nazca sjamanen zouden door het gebruik van hallucinogene stoffen een spirituele vlucht kunnen maken. Definitief bewijs voor hoe en met welk doel de figuren gemaakt zijn is echter nooit gevonden. De leef- en werkomstandigheden in het gebied waren zodanig moeilijk dat het volstaan met de simpele conclusie dat ze zomaar gemaakt zijn, of om regenwater af te voeren volstrekt onbevredigend is.



Dinsdag 03 januari: Nazca – Lima

Afstand: 474 kilometer
Soort weg: Verhard

Vanuit Nazca rijdt via de Ruta 1 verder naar de Peruaanse hoofdstad Lima, die u helemaal langs de kust van Peru voert. U passeert op uw weg onder andere Paracas. Het nationale park Paracas beslaat een groot gedeelte van de Peruaanse woestijn die zich uitstrekt langs de kustlijn. Voor de kust liggen de Ballestas eilanden, die ook wel de Peruaanse Galápagos (Galápagoseilanden) of de ‘Galápagos van de armen’ worden genoemd, vanwege de uitbundige aanwezigheid van zeezoogdieren en zeevogels. In 1927 werden in dit park graven ontdekt met honderden, intact gebleven mummies. Aan de rand van het park vindt u de Candelabra. De Candelabra is een in de rotsen uitgehouwen tekening van een kandelaar. Volgens sommigen zou deze Candelabra een wegwijzer zijn voor langs vliegende UFO's die op zoek zijn naar de Nazca-lijnen. Een andere verklaring zou zijn dat het een wegwijzer was voor passerende schepen, of een werk om de heiligen te eren.

U komt ook door het stadje Ica, wat bekend staat om de kleine, groene oase van Huacachina, verborgen tussen indrukwekkende zandduinen.

Vervolgens passeert u Pisco, waarvan de naam u wellicht bekend in de oren klinkt. Het beroemde Peruaanse drankje Pisco komt hier namelijk vandaan. Vlak bij de stad ligt Tambo colorado, een van de best bewaarde ruïnecomplexen van de kuststreek. Pisco kwam tot bloei vanwege de nabijgelegen wijngaarden, en ontleende zijn naam aan de pisco, de nationale brandewijn van Peru. De stad was korte tijd hoofdstad van Peru, voordat de Spanjaarden besloten om die functie toch aan Lima te doen toekomen. Deze status had de stad te danken aan zijn toegangswegen tot de Andes.

Uiteindelijk komt u aan in Lima, de hoofdstad van Peru en met meer dan vier miljoen inwoners (2006) ook de grootste stad van het land. De stad, specifieker benoemd als Lima Metropolitana en door de Spanjaarden gesticht als Ciudad de los Reyes, is tevens hoofdstad van de provincie Lima. Samen met het naburige Callao is het de grootste stedelijke agglomeratie van het land met ongeveer acht miljoen inwoners (in 2004). Lima-Callao is tevens de grootste stedelijke agglomeratie van de Amerikaanse westkust.



Woensdag 04 januari: Lima

Vandaag staat er weer een rustdag gepland waarop u op eigen gelegenheid Lima kunt gaan bekijken.

De Peruaanse hoofdstad werd gesticht op 18 Januari 1535, door de Spaanse veroveraar Francisco Pizarro. Als de "Stad van Koningen" is Lima vandaag de dag een enorme metropolis, die de pracht van zijn koloniaal verleden met de moderne era mengt.

U kunt een bezoek brengen aan de belangrijkste bezienswaardigheden van Lima, de stad die tijdens de koloniale overheersing lange tijd gold als de belangrijkste stad van Zuid-Amerika. U komt hierbij in de karakteristieke wijken Miraflores en Barranco, het historische stadscentrum met haar twee prachtige pleinen en de gebouwen met houten balkonnetjes of de kathedraal en de San Francisco kerk. Daarnaast is een bezoek aan het goudmuseum meer dan de moeite waard. Dit museum bevat een enorme particuliere collectie met precolumbiaanse gebruiksvoorwerpen, sieraden en ceremoniële attributen, waarvan de meeste van goud gemaakt zijn.

Bezoek ook de ruïne van Pachacamac. Deze ruïne is een van de belangrijkste religieuze centra langs de kust. Deze samensmelting van tempels en woonwijken is ongeveer twee millennia onafgebroken bewoond geweest. De tempels werden bezocht door Pelgrims om de schepper Viracoche te vereren.



Donderdag 05 januari: Lima – Chiclayo

Afstand: 828 kilometer
Soort weg: Verhard

Vanuit Lima vertrekt u weer over de Ruta 1 in noordelijke richting. Opnieuw heeft u vandaag een lange dag voor de boeg. U het is aan te raden om vroeg te vertrekken, want u zult behoorlijk wat tijd kwijt zijn om Lima te verlaten. Daarna rijdt u over het algemeen over een perfecte weg en zult u weinig verkeer tegen komen. Na ongeveer 420 kilometer komt u door het plaatsje Chimbote, een klein plaatsje dat tijdens de jaren '70 getroffen werd door een aardbeving, El Niño en waar overbevissing de visserij hevig aantastte. Ondanks dit alles is nog steeds 75% van de visserij van Peru gebaseerd in Chimbote.

Na Chimbote vervolgt u uw weg en komt u vanzelf in het plaatsje Trujillo, een belangrijke toeristische hotspot van Peru. De reden hiervoor is de Huaca del Sol en Huaca de la Luna; een archeologische plek waar de Moche cultuur haar paleizen bouwde. Deze cultuur leefde hier rond het begin van onze jaartelling en staat vooral bekend om haar keramiek en om de architectuur van haar paleizen. Zeer bijzonder zijn de gekleurde paleismuren, waarvan nog veel in tact is. De andere beroemde cultuur uit deze streek is de Chimu cultuur. Deze cultuur is met name bekend om de Chan Chan, een adobe-stad, die ooit meer dan 100.000 inwoners telde.

Dan is daar uiteindelijk Chiclayo, een stad die beroemd is om het graf van de Heer van Sipan, één van de grootste archeologische vondsten van Zuid-Amerika. De verbluffende ontdekking werd in 1987 gedaan dankzij de inspanningen van de Peruviaanse archeoloog Walter Alva, directeur van het Brüning Museum, waar de meeste van de opgegraven stukken nu zijn ondergebracht. Nog nooit was er in Peru zo'n belangrijke archeologische ontdekking gedaan. In een van de drie intacte tombes lag de grafkamer van een Mochevorst. In de ruimte bevonden zich vele grafgiften, inclusief kostbare stukken gemaakt van goud, zilver en verguld koper. De vondst kan met recht vergeleken worden met de ontdekking van het graf van Toetanchamon door Howard Carter in 1922.



Vrijdag 06 januari: Chiclayo – Loja

Afstand: 592 kilometer
Soort weg: Verhard

Grens: Grensovergang Peru - Ecuador op 385 km van vertrekpunt Chiclayo bij Macara

Dit is uw laatste dag in Peru, want vandaag is de eindbestemming het prachtige Andesland Ecuador. Het eindpunt van de route is Loja, tevens de hoofdstad van de provincie Loja. De stad was de eerste in het land met stroomvoorziening opgewekt door een waterkrachtcentrale, gebouwd in 1896. Het oude stadscentrum van Loja is een toeristische attractie door de bijzondere architectuur, de smalle straatjes, historische panden en gevels in felle kleuren beschilderd die de aandacht van bezoekers trekken. Loja is ook bekend als muzikale hoofdstad van Ecuador en vanwege de dubbele universiteit die de stad bezit.

U volgt de Ruta 1, de Pan-Amerikaanse snelweg naar het noordwesten richting Sullana. Hier rijdt u verder naar het oosten totdat u bij Tambo Grande komt. Dit plaatsje is in het verleden het toneel geweest van een conflict tussen het Amerikaanse mijnbouw bedrijf en de inwoners van Tambo Grande. De Amerikanen wilden er een grote mijn bouwen en dwongen de bewoners te vertrekken. De regering ging akkoord maar de lokale leiders en de katholieke kerk vochten dit besluit aan. Er volgden jaren van politiek en justitieel getouwtrek waarbij één van de lokale leiders zelfs werd vermoord. In 2002 werd er een referendum gehouden en slechts 1,3 % van de bevolking was vóór de komst van de mijn. Over dit conflict is uiteindelijk een documentaire gemaakt onder de naam ‘Murder Mining’. Bij Tambo Grande volgt u de Ruta 1 naar het noorden totdat u bij Macará uitkomt. Dit is de grensovergang tussen Peru en Ecuador. Hier blijft u op dezelfde weg die nu Ruta 35 heet en deze weg kunt u volgen tot aan Loja. In Ecuador is de weg een stuk minder dan in Peru. U moet extra alert zijn op gaten in de weg en soms kleine onverharde stukken.



Zaterdag 07 januari: Loja – Cuenca

Afstand: 220 kilometer